عاشقانه ها

ماه من غصه نخور زندگی جزر و مد داره
دنیامون یه عالمه ،آدم خوب و بد داره

ماه من غصه نخور همه که دشمن نمیشن
همه که پر ترک مث من و تو نمیشن

رفت و دنیا مو بهم ریخت، آرزوهامو بهم ریخت

دیروزو امروزم هیچی، حتی فردامو بهم ریخت

ماه من وقتی سفر کرد، آسمون کلّی ترک خورد

هم خودش اصلاً نیومد هم دلش رو با خودش برد

وقت رفتن خیلی آروم سرشو گذاشت رو شونم

گفت می خوام بمونم اما جون چشمات نمی تونم!

خیلی ساده باورم شد که دلش یه جایی گیره

مث من که عاشق هستم، اونم مثِ من اسیره

موقع خداحافظی گفت: هیچ می دونی خیلی ماهی؟!

خنده دار بود حرفش اما گریه کردم اشتباهی

بخشیدم اونو به عشقش، آخه اون نداره تقصیر

رفته و رفتن اونو من گذاشتم پای تقدیر

اینجوری شد که سفر کرد ما رو از خود بی خبر کرد

رفت و دستاشو تکون داد یه نگاه به پشت سر کرد...

یا که نه ؟...یاد من می افتی هیچوقت

وقتی میخندی بهش برای خنده هات میمیره

وقتی با همدیگه کنار هم اینور و اونور

اونجاهایی که باهم رفتیم میری یادم می افتی؟

یاد من می افتی هیچوقت ؟

وقتی گریه میکنی سرتو بغل میگیره

وقتی میخندی بهش برای خنده هات میمیره

مثل من تو رو دوست داره

مثل من یا که نه

يه روزي فكر ميكردم بدون تو ميميرم
پيش خودت ميگفتي تو چنگ تو اسيرم
يه روزي فكر ميكردم كنار تو ميمونم
تا دنيا دنيا باشه از عشق تو ميخونم
يه روزي فكر ميكردم برام خيلي عزيزي
اگه يه روز نباشي دل رو به هم ميريزي
يه روزي فكر ميكردم صادق و باوفايي
اما حالا ميبينم از اين حرفا رهايي
برام ديگه مهم نيست عاشق من نباشي
فقط مي خوام خيلي زود از پيش من جدا شي
فقط بدون كه ديگه تو قلب من تو مردي
خيلي وقته ميدونم قلبم و از ياد بردي
منم ميخوام رها شم ميخوام با تو نباشم
منم ميخوام مثل تو با يكي آشنا شم
الان ديگه ميفهمم كه عشق تو سراب بود
خدا رو شكر تو قلبم هنوز يه قطره آب بود
خداحافظ عزيزم.حال دلت خرابه
تو ديگه هيچي نيستي عشقت مثل حبابه

می دانم که خسته شده ای
می دانم که تاب ماندن نداری
می دانم قصدت رفتن است.
برو که دیگر وقت رفتن شده!
 تو پرنده هستی و من گل
خاصیت پرنده رهایی و رفتن و پریدن است
و بخت گل ماندگاری و اسارت خاک  و پرپر شدن .
برو و حتی نگاهی به پشت سرت نکن که
دلم بیش از این نلرزد !
اگر بگویی خداحافظ جوابت رانمی دهم
فقط رفتنت را تماشا میکنم
نگو خداحافظ که پل برگشتنت ویران می شود!
برایت پلی میسازم از جمله ((به امید دیدار دوباره))
که اگر خواستی برگردی راهی برای برگشتنت باشد.
برو و یادت باشد که اینجا همیشه قلبی به خاطر تو در طپش است.
هر چند که می دانم فراموشم میکنی.
فراموش میکنی کسی را
که باتمام وجود دوستت دارد .
عزیزم ,میدانم
که مرا فراموش میکنی...

 اگه می خوای بری برو دوباره از تو میگذرم

به گریه هام نگاه نکن من از تو بی وفا ترم

تو اشتباه عمرمی که دیگه تکرار نمیشه 

این دفعه دیگه بر نگرد تو واسه من یار نمیشی

از توی قصه هام برو دیگه به فکر من نباش

تموم کن این دروغارو ، نمک رو زخم من نباش 

همیشه بی گناه تویی !! همیشه تقصیر منه 

نگاه بی وفای تو همیشه طعنه می زنه

اما بازم می بخشمت این اشتباهه آخره 

گذشتم از گناهه تو اما خدا نمی گذره

متشکرم:

برای همه وقت هایی که مرا به خنده واداشتی.

برای همه وقت هایی که به حر ف هایم گوش کردی.

برای همه وقت هایی که به من شهامت و جرأت دادی.

برای همه وقت هایی که با من شریک شدی.

برای همه وقت هایی که با من به گردش آمدی.

برای همه وقت هایی که خواستی در کنارم باشی.

برای همه وقت هایی که به من اعتماد کردی.

برای همه وقت هایی که مرا تحسین کردی.

برای همه وقت هایی که باعث راحتی و آسایش من هستی.

برای همه وقت هایی که گفتی "دوستت دارم".

برای همه وقت هایی که در فکر من بودی.

برای همه وقت هایی که برایم شادی آوردی.

برای همه وقت هایی که به تو احتیاج داشتم و تو با من بودی.

برای همه وقت هایی که دلتنگم بودی.

برای همه وقت هایی که به من دلداری دادی.

 برای همه وقت هایی که در چشمانم نگریستی و صدای قلبم را شنیدی.

به خاطرهمه این ها، هیچ وقت فراموش نکن که:

همیشه برای گوش دادن به حرف هایت آمادگی دارم.

همیشه پشتیبانت هستم.

من مثل کتابی گشوده برایت خواهم بود.

فقط کافی است چیزی از من بخواهی، بلافاصله از آن تو خواهد شد.

می خواهم اوقاتم را در کنار تو باشم.

من کاملاً به تو اطمینان دارم و تو امین من هستی.

در دنیا تو از هر چیزی برایم مهمتر هستی.

همیشه دوستت دارم، چه به زبان بیاورم چه نیاورم.

همین الان در فکر تو هستم.

تو همیشه برای من شادی می آوری به خصوص وقتی که لبخند بر لب داری.

من همیشه برای تو این جا هستم و دلم برایت تنگ است.

هر وقت که احتیاج به درد و دل داشتی روی من حساب کن.

تو در تمام ضربان های قلبم حضور داری.

ترا می خواهم و دانم که هرگز

به کام دل در آغوشت نگیرم

 در این فکرم من و دانم که هرگز
 
مرا یارای رفتن زین قفس نیست
 
اگر هم مرد زندانبان بخواهد

دگر از بهر پروازم نفس نیست

ز پشت میله ها، هر صبح روشن
 
نگاه کودکی خندد برویم
 
چو من سر می کنم آواز شادی
 
لبش با بوسه می آید بسویم
 
اگر ای آسمان خواهم که یکروز
 
از این زندان خامش پر بگیرم

به چشم کودک گریان چه گویم
 
ز من بگذر، که من مرغی اسیرم
 
من آن شمعم که با سوز دل خویش
 
فروزان می کنم ویرانه ای را
 
اگر خواهم که خاموشی گزینم
 
پریشان می کنم کاشانه ای را

میدونم برات عجیبه این همه اصرار و خواهش